10 Days, From Herat to Mazar-e-sharif

2002

In Spring 2002, I had a ten-day trip to Afghanistan with ABD photo group members (Ahmad Nateghi and Amir Rostami).

We traveled to Afghanistan a year after the terror of Afghanistan National Hero and Lion of Panjshir “Ahmad Shah Massoud” by al-Qaida. US Army was engaged in war with Taliban and the Afghan government ruled by the incumbent President, Hamid Karzai, was facing a huge challenge against influential people like Gulbuddin Hekmatyar, which provided photographers from big agencies with news feeds every day. However, we had the intention to photograph the daily lives of Afghans, which was rarely considered.

The insecurity caused by Taliban in the region limited air transport in Afghanistan during out ten-day trip, and therefore, we had to take the dirt roads to travel from Harat to Kandahar, Kabul and Mazar-e-Sharif (2715 km). Because of the dirt and ruggedness of the roads between cities, it took us twice longer than regular 7-8 hours to get to our destination. We photographed everything on the way until we reached the Nowruz Ceremony held in Mazar-e-Sharif, which had been banned by Taliban for four years.

ده روز، از هرات تا مزار شریف

در بهار سال 1381 بهمراه اعضا گروه عکس ای بی دی  ( احمد ناطقی و امیر رستمی ) سفری ده روزه به افغانستان داشتم

در دورانی به افعانستان سفر کردیم که یک سال از ترور قهرمان ملی افغانستان و شیردره پنجشیر “احمدشاه مسعود”  توسط القاعده میگذشت. ارتش آمریکا درگیر جنگ با طالبان بود و حکومت افغانستان با رییس جمهوری موقت حامد کرزای در مقابل افراد با نفوذی همچون گلبدین حکمتیار با چالش بزرگی مواجه بود که خوراک عکاسان خبری آژانس های بزرگ، همه روزه فراهم بود ولی ما قصد داشتیم از زندگی روزمره افغان ها که کمتر به آن پرداخته می شد، عکاسی کنیم

در طول سفر ده روزه بدلیل نا امنی که طالبان در منطقه ایجاد کرده بودند حمل و نقل هوایی در افغانستان بندرت و اکثرا انجام نمی شد که باعث شد ما تمام مسیرهرات ، قندهار، کابل تا مزار شریف (2715 کیلومتر) را بصورت زمینی در جاده های خاکی بپیماییم.  بدلیل خاکی و ناهموار بودن مسیرهای بین شهرها مسافت های 7 یا 8 ساعت را با دو برابر زمان طی میکردیم و هر آنچه که در مسیر اتفاق می افتد را ثبت میکردیم تا به مراسم نوروز در مزار شریف که چهار سال توسط حکومت طالبان ممنوع شده بود برسیم